دریچه
نوشتن برای من تجربه تازه ای نیست ،من نویسنده متولد شده ام ،نویسنده ای که تابحال حوصله نوشتن پراکنده های درون کله اش را نداشته گاه و بیگاهی بوده که قلم به دست گرفته ام وچیزی نوشته ام اما خیلی زود کاغذ ها به زباله دانی سپرده شده اند چون فکر کرده ام که تا وقتی چیزی برای گفتن ندارم و تا وقتی خودم بر سر تردیدم باید دهانم بسته بماند.از نظر من نوشتن دو وجه دارد یکی درونی که درونمان را سیراب میکند و دیگری بیرونی که خواننده را سیراب میکند ….من اینجا هستم برای رفع عطش خودم بیوگرافی نمیخواهم شناخته شوم ولی میگویم که زن هستم وجوان و زندگی را با تمام فرازو نشیب و سختی هایش میستایم دستنوشته های من تجربه های من است و برایند نیروهایی که زندگی مرا در مسیری عجیب پیش میبرد پس قصد تعمیم ندارم ،قصد مجادله ندارم و بدنبال اثبات عقایدم نیستم …..پیچیدگی رادوست ندارم مغلطه را دوست ندارم قدرتی که در سادگی هست در پیچیدگی نیست …پیچیدگی را نشانه ضعف در معنی میدانم سخن درست و حسابی نیازی به کادو پیچی کلمات ندارد .اتحاد موضوعی را دوست دارم اما آنقدر ثبات حال و رای ندارم که خط مشی را همین حالا مشخص کنم مینویسم تا ببینم چه از آب در میاید
